اشعاری تقدیم به اهالی واقعی روستای وروق

بشنوید ای دوستان این حکایت

زاوصاف وطن دارم روایت
مکانی هست در استان قزوین

کنار آوج و در غرب قزوین
وروق است نام و رسم این روستا

چه زیباست این کلام و یاد روستا
هوای پاک دراین سرزمین است

بهشت اینجاست گرچه درزمین است
به تابستان که گرماحکمفرماست

بیااینجاکه اینجا فصل سرماست
نمای خانه هایش پلکانی

نموداری زعهد باستانی
مناظر چشم نوازوباشکوه است

عواطف درمیان این گروه است
محل مردمان پاک ویک رنگ

سرای دودمان نیک فرهنگ
همه افراد درسعی وتلاشند

که تا بذر محبت را بپاشند
همه از بهر یکدیگر عزیزند

به امر دین همه پاک وتمیزند
دراین وادی عداوت ناشناس است

زیکدیگر شکایت بی اساس است
همه مهمان نوازونیک گفتار

هماره نیک پندار،نیک رفتار
پسرها خوش مرام و با صفایند

تمام دخترانش با حیایند
جوانان باره دین آشنایند

خلاصه مردمانش بی ریایند
زخوشنامی آن گر،می سرایم

شهیدانش گواه مدعایم
محل عاشقان پاک دین است

دل افراد با قرآن عجین است
دیارم نام،دارالمومنین است

به حومه وروق ازبهترین است
مکان لاله های سرخ رنگ است

دیارمردم خوب و زرنگ است
کنارش باغ ورودوکوه ودرّه

سرای کبک وقوچ و میش وبرّه
هزاران کبک با ناز وکرشمه

خرامان در کنار آب چشمه
سحر گاهان پرازبانگ خروسان

به زیبایی مثال نو عروسان
درخت گردکان ستوار وپربار

سپیداروچنار بسیار بسیار
سرای سرو وبیدوارغوان است

به باغانش نوای بلبلان است
به عطر وبوی و گلهایش بنازد

مشام رهگذاران می نوازد
به هر کوهش هزاران رشته ریواس

درختانش سراسر پرزگیلاس
دراینجا بوی سیب است وگلابی

مراتع سبزوقرمز،زرد وآبی
فراوان است دراینجا آلبالو

هلو،آلو،شلیل وزردآلو
پر ازگردو و بادام است و انگور

همه محصول اینجا هست مشهور
دراینجا (گلابی)زشیرینی چو قند است

دل مشکل پسندان را کمند است
زگیلاسش مپرس چون درّ احمر

به بازاروجهان باشد مصوّر
هلویش نرم وشیرین،آبدار است

زلطف ورحمت پروردگار است
هوایش دل پذیر و بس فریباست

عزیزان ده ما بسیار زیباست
(ابراهیمی) زاده این آب وخاک است

به راه عشق میهن سینه چاک است
منم اولاد این خاک گهربار خداوندا ز آفاتش نگهدار

شاعر استاد محسن رضایی